Draakje Vurig: een verhaaltje over drukke hoog-sensitieve kinderen

Enkele weken geleden heb ik het al eens over het gedrag van je drukke hoog-sensitieve kind (HSK) gehad. In de eerste plaats om dit gedrag beter te begrijpen (want uiteindelijk start alles vanuit meer begrip). Maar vooral om je te helpen hiermee beter om te gaan.  Deze post kan je hier terugvinden.

Nu zijn er natuurlijk ook andere manieren om je kind te helpen om te gaan met haar drukke gedrag. Wij zijn een echt boekengezin (geen idee of dit een concept is dat echt bestaat maar bij deze). Ik heb hier al eerder eens geschreven over mijn passie voor boeken en dat (tot mijn grote vreugde) ook mijn kinderen bijna continu met hun neus in de boeken zitten. Getuige de vele kilo’s boeken die we wekelijks van en naar de bibliotheek versleuren…  Maar dat is een ander verhaal.

“Draakje Vurig: een verhaaltje over drukke hoog-sensitieve kinderen” verder lezen

Omgaan met je drukke hoog-sensitieve kind: Zit nu eens stil!

Omgaan met je drukke HSK

Op een avond was het weer zover, mijn oudste dochter hing als een halve tarzan omgekeerd in de zetel, stampend met haar voeten in de lucht, gillend van het lachen. Mijn jongste dochter stilletjes in een hoekje van (jawel) dezelfde zetel, onder een dekentje, lezend in een strip. Mijn beide meisjes hadden een drukke schooldag achter de rug. Vol met prikkels. En beide meisjes gaan daar op een heel andere manier mee om.

“Omgaan met je drukke hoog-sensitieve kind: Zit nu eens stil!” verder lezen

Een verhaaltje voor het slapen gaan

Mijn 2 schatjes hadden als baby ’s avonds rond een uur of 7 vaak last van onverklaarbare huilbuien. Van slapen geen sprake, tenzij buikje-buikje bij mama of papa. Nu was dat, achteraf gezien, allemaal eigenlijk heel normaal. Toch krijg je op dat moment visoenen dat je voor de rest van je leven elke avond met een kind op jou in de zetel ligt (slaapgebrek maakt dat je soms rare gedachtenkronkels krijgt 🙂 ). Na wat lezen en googlen, pikte ik de 3R’s op: Rust, Regelmaat en Ritme. En laat hoogsensitieve baby’s net daar heel goed op reageren! Nu zijn de 3R’s hier bij tijden ver te zoeken met een van nature “vrij” chaotische mama en papa (vandaar bijvoorbeeld onze weekplanner), één routine hebben we altijd gerespecteerd: het avondritueel.

Het is voor kinderen soms moeilijk om na een dag vol leren en spelen, hun brein tot rust te laten komen. Vaak blijven gedachten rondtollen in hun hoofd (getuige de soms zeer bizarre of bijna volwassen vragen of babbeltjes als ze in bed liggen). Een consequent volgehouden routine helpt in elk geval om het lijf van je kind het teken te geven dat het slapenstijd is. Nu wordt de vraag om naar boven te gaan nooit enthousiast onthaald (understatement … zelfs als ze al half omver vallen van de slaap). Maar omdat de routine duidelijk is en we hier zelden of nooit van afwijken, verloopt de rest van het avondritueel rustig.

“Een verhaaltje voor het slapen gaan” verder lezen

Creëer structuur voor je kids met een weekplanner

Al van sinds ze klein waren, heb ik aan den lijve ondervonden dat mijn kinderen moeite hebben met veranderingen. En dan bedoel ik niet de grote veranderingen zoals verhuizen of de eerste keer naar de crèche gaan. Dan bedoel ik die kleine fluctuaties in het dagdagelijkse ritme. Iets wat wij als volwassenen afdoen als insignificant, niet van tel, deel van het leven. Iets wat vooral voor HSP kinderen veel onzekerheid brengt. Ze geraken uit hun normale doen.

“Creëer structuur voor je kids met een weekplanner” verder lezen

Hoogsensitief opvoeden: omgaan met overprikkeling

Voor mijn dochters

Mijn flinke grote meid heeft het de laatste tijd moeilijk. Dat uit zich bij mijn unieke meisje uiteraard op haar heel eigen manier. Alles doet haar pijn, letterlijk dan. Een kleine duw van de zus, tegen de spijl van de deur botsen, op een verkeerde manier op de stoel gaan zitten…. alles doet bovenmenselijk pijn. En dat uit zich dagelijks in meerdere, hartverscheurende huilbuien. Wat ik voel door merg en been, en me raakt tot in mijn hart. En ik begrijp heel goed waarom, wat het voor mij net heel moeilijk maakt om hier mee om te gaan.

“Hoogsensitief opvoeden: omgaan met overprikkeling” verder lezen

Op weg naar school

Ik breng regelmatig mijn jongste dochter met de fiets of te voet (met te voet zoals zij altijd vraagt) naar de kleuterschool in het dorp. Het beeld van de school komt helemaal overeen met mijn ideaal van een kleuterschool: een paar lieve juffen, met een bos aan de overkant, een goeie 35 kindjes verspreid over 2 klasjes (in vergelijking met sommige scholen waar één enkele klas al snel 30 kindjes telt, horror – maar ik dwaal af…). Spijtig genoeg ook serieus aan renovatie toe. En dus is de kleuterschool tijdelijk verhuisd. Wat – hoera! – sinds kort betekent dat we door Meldert Bos al fietsend of wandelend naar school mogen.

Op weg naar school

“Op weg naar school” verder lezen