Carrièreswitch: De Gouden Kooi – wat nu?

Enkele weken geleden hebben mijn vriend en ik een flesje cava gekraakt. Omdat we iets te vieren hadden! Wat dan? We hebben met onze ouwe, trouwe Saab de kaap van de 200.000 kilometer gehaald!

Carrièreswitch: 200.000 km!

Nu hoor ik jullie allemaal denken: is dat nu een reden om te vieren? Het feit dat je nu echt wel een oude auto hebt? Die daarbij zelfs niet meer in productie is (snif, snif….)! Jawel, en de reden is de volgende:

Een vliegende start…

Zij die mij al een beetje kennen, weten dat ik na mijn studies een zogenaamde ‘vliegende start’ heb gemaakt. Nog voor ik was afgestudeerd had ik al een contract bij een groot auditkantoor. Met bedrijfswagen, laptop, GSM abonnement en nog veel meer. Als net afgestudeerde, die het nooit echt breed had, was dat echt wel ongelooflijk! Na 2 jaar een nieuwe auto (woehoe!) en een GSM van de zaak! Maar na 6 jaar zonder privé-leven en redelijk wat uurtjes op de teller, toch maar eens nadenken om een  stapje terug te doen.  Om, gedesillusioneerd, na 3 jaar gewerkt te hebben op 2 verschillende diensten, opnieuw te veranderen naar wat op papier een droomwerkgever was.

Mijn droomwerkgever…

Dus, op een mooie ochtend gestart: mooi loon met ontelbare extra-legale voordelen. Een crèche van het werk. Opnieuw met bedrijfswagen en laptop, waar later nog een nieuwe iPhone bijkwam en een nieuwe campus die (echt waar wel) oogverblindend mooi is! Een droomomgeving à la Google, maar dan beter (al zeg ik het zelf…). Wat was dan het probleem? Wel, ik zat gevangen. Gevangen in een gouden kooi.

Carrièreswitch: mijn gouden kooi

Nu zijn sommige vogels prima op hun plek in een kooitje. En andere vogeltjes verpieteren langzaam maar zeker om stilletjes te veranderen in een zielig hoopje lonkend naar de vrijheid. Zelfs als het poortje van het gouden kooitje open staat, kunnen sommige vogeltjes zich er niet toe zetten om te gaan vliegen. Om alles achter te laten. En moeten ze er eerst onderdoorgaan om te beseffen dat het de enige optie is.

Het licht ging uit…..

En toen ging het licht uit. Dankzij mijn huisarts, een goeie psycholoog gevonden om alles terug op orde te krijgen en terug een toekomst te zien. Eén oefening blijft mij altijd bij. Ik twijfelde enorm om de financiële wereld vaarwel te zeggen (gouden kooi, nietwaar). Tot zij mij op een blad papier alles liet opschrijven wat ik wel leuk vond en wat ik als onderdeel van een nieuwe job zou zien: lezen, schrijven, interieur, design, ontwerpen, collega’s… en natuurlijk ook de financiële sector. Daarna vroeg zij mij om heel intuïtief kleurassociaties te maken met die concepten. Wat een blad vol kleur gaf! Vol goesting en passie!  En voor het financiële koos ik grijs… Mijn klik was er: hoe moeilijk het ook ging zijn om volledig het roer om te gooien, de financiële wereld heb ik op dat moment vaarwel gezegd.

carrièreswitch

En nu?

Het zou een sprookje zijn moest ik nu vertellen dat alles binnen de kortste keren op z’n pootjes viel. Dat ik opeens wist wat ik wel wou gaan doen en dat ook gewoon gedaan heb. Maar sprookjes bestaan niet, gelukkig maar. Want uiteindelijk is de weg die je gaat, met heel veel vallen en af en toe opstaan, minstens even belangrijk als jouw einddoel. Met elke opleiding die ik volgde kwam een inzicht. Elk gesprek en elk boek dat ik las, bracht herkenning. Met elke e-cursus bouwde ik, steen per steen, aan een nieuwe toekomst. Eentje op mijn lijf geschreven.

Ik krijg nog vaak de vraag hoe ik die keuze heb kunnen maken: alles opgeven in ruil voor totale onzekerheid. Wat met de kinderen, dat huis, die lening, die auto…. En het enige wat ik kan zeggen is dat ik geen andere optie zag. Ik heb het 16 jaar lang geprobeerd, mijn plaats te vinden in het bedrijfsleven. Waar ik mij alleen goed voelde als ik voor een manager kon werken die mij met rust liet. Mij mijn verantwoordelijkheid liet opnemen. En ik steken liet vallen, en totaal incapabel werd als ik onder micro-mangement stond. Dat ik binnen in mij een constante strijd voelde tussen mijn eigen waarden en die van mijn werkgever en ik daar letterlijk ziek van werd. Je zou kunnen zeggen dat mijn lijf de beslissing voor mij heeft gemaakt.

Vertrouwen

carrièreswitch

Ondertussen heb ik vertrouwen in de toekomst. Dat alles uiteindelijk goed komt. Want om het even welke beslissing of keuze die je neemt, je wint altijd. Elke keuze leidt tot een pad vol kansen om te leren en te groeien. Het is een vermoeiende illusie te denken dat je jouw leven onder controle hebt. Je hebt enkel controle over wat jij beslist te doen met wat het leven jou in je schoot werpt.

 

Hier sta ik dus, met een stokoude maar prima rijdende auto. Een iPhone waar ik geen enkele app meer kan op installeren, want te oud. En ook dat is prima.  Wel het huis van mijn dromen 🙂 (dat weliswaar een 20-jaren plan heeft om afgewerkt te geraken). Geen kuisvrouw, geen noemenswaardige luxe. Integendeel zelfs. En toch met alles wat ik nodig heb. Terug naar de basis, een simpeler leven. In lijn met wat voor mij belangrijk is.

En o zo gelukkig dat ik nu als coach anderen kan begeleiden om ook hun leven te transformeren. Wat me zoveel meer voldoening geeft dan het werken met cijfers….

SaveSave

SaveSave

SaveSave

SaveSave

SaveSave